ΤΑΞΙ
Πρόσεχε.
-Το ρισκάρει. -Έχει θάρρος. Δε θα το έκανες.
Δε ζητάω λεφτά. Τα δίνω.
Παρακαλώ.
-Θα μπείτε μαζί στον υπόγειο; -Επιτρέπεται;
Όχι ακόμη, αλλά σύντομα.
-Ψάχνεις για κάτι; -Για το Βοζιράρντ.
Δεν είναι εδώ. Πήγαινε στο Ντενφέρ, θα δεις ένα λιοντάρι.
Ξαναρώτα.
Πόσα δελτία είναι αυτό;
Κοίτα.
Ακούς;
Όχι. Θα κοιμάται.
-Δεν ξέρει τι συμβαίνει. Έλα. -Δε θέλω να το δω. Αηδία. . .
Θα σε περιμένω απέναντι. Αυτό μπορώ να κάνω.
Ήλθες επιτέλους. Άναψε τη λάμπα.
Θα κοπεί το ρεύμα, φυσικά.
Δεν έμεινε τίποτα. Φύγετε.
Τι να πουλήσω; Τους τοίχους;
Δε φταίω εγώ.
Αυτή τρώει κάθε μέρα.
Μουσική.
Δεν είναι τόσο εύκολο.
Τίποτα δεν είναι εύκολο αυτή τη στιγμή. Έλα.
Πιο δυνατά!
Άνοιξέ το.
Κάντε χώρο.
Μην το αφήσετε να ξεφύγει.
Πιάστε το!
Μουσική!
Τράβα!
Πού είναι το μαχαίρι;
Κάν' το εσύ, μπαμπά.
-Δε θυμάμαι πώς. -Δοκίμασε.
Το θυμήθηκα τώρα.
Σταμάτα. Αρκετά.
Θα το πάρω στις 8.
-Είναι ωραίο ζώο, έτσι; -Ήταν.
-Τουλάχιστον 100 κιλά. -Δε θα το κουβαλάς εσύ.
Θα έρθει ο Λιταμπό μαζ ί σου. Είναι δυνατός.
Όχι πιο δυνατός από μένα. Τι σκεφτόσουν;
Εις υγείαν!
Γεια.
Τι γίνεται;
Αυτό μου έλειπε. Έπιασαν τον Λιταμπό.
Με μια βαλίτσα γεμάτη σαπούνια.
Ορίστε.
-Το δοκίμασα. Είναι καλό. -Κρατήστε το.
Στη μνήμη του Λιταμπό. Τι θα πάρετε;
Ό,τι κι αυτός.
Ο Λιταμπό άνοιξε τη βαλίτσα και είπα, "Κλείσε, υπάρχει άγνωστος."
Την κλείνει. Ο τύπος ζητάει ποτό και είπα ότι δεν είχα αλκοόλ.
Δεν παραγγέλνει τίποτε άλλο και κοιτάζ ει τα χέρια του.
"Έχεις σαπούνι να πλύνω τα χέρια μου;"
Δεν είχε καν βρώμικα χέρια. Όχι πιο βρώμικα από άλλους.
Του είπα ότι δεν είχα σαπούνι.
Κ αι τότε, ο ηλίθιος ο Λιταμπό ανοίγει τη βαλίτσα του.
"Κι εγώ λέω ότι σήμερα έχει σαπούνι!"
Περνιόταν για ξύπνιος. Ο άλλος τον συνέλαβε αμέσως.
-Δουλειά κάνει η αστυνομία. -Ηρέμησε, Ντιντί.
-Βρωμοδουλειά είναι. -Δεν είναι ντροπή η μαύρη αγορά;
Χωρίς τη μαύρη αγορά, πώς θα έπλενες τα χέρια σου;
Δεν πλύθηκα αφότου ηττηθήκαμε. Κ ανείς δε θα 'πρεπε να πλένεται.
Μην τον ακούτε, του έμεινε από τότε που τον έπιασαν. Δούλευε.
Λέτε η αστυνομία να καθαρίσει τη Γαλλία; Αλήθεια είναι.
Γιατί πιάνουν όποιον σας βοηθά;
Είναι προβοκάτορες.
Είναι χειρότεροι από αστυνομικοί. Οι αστυνομικοί των αστυνομικών.
Καλησπέρα.
Δεν έχει φως;
-Δεν είναι 7 ακόμη. -Ένα καλβάντος στο σκοτάδι.
Δεν έχω αλκοόλ.
Ούτε φως, ούτε αλκοόλ. Να πλύνω τα χέρια μου;
Από κει.
Δεν έχεις λίγο σαπούνι;
Δεν πουλάω σαπούνι.
Δε θα πιάσει δεύτερη φορά.
Γεια.
Δύο σούπες. Δεν κάνει ζέστη, έτσι;
Στο Τμήμα είναι πιο ζεστά.
Δε σε ρώτησε κανείς. Θέλεις να ρίξεις μια ματιά;
-Το ξέρω. -Δείξε μου τα χέρια σου.
-Κάρβουνο είναι αυτό; -Είναι λίγο απ' όλα.
Γυρεύουμε κάποιον που έκλεψε κάρβουνο από σκάφος.
Επτά η ώρα.
Τις κουρτίνες.
Κυρία Ζαν. . .
Χοιρινά νεφρά. Μπορείτε να τα ψήσετε γι' απόψε;
Στη σχάρα.
Ορίστε.
Σαπούνι. Μπήκαν αστυνομικοί.
Γυρεύουν κάποιον με βρώμικα χέρια.
Περίμενε.
Γύρνα.
-Ορίστε. . . -Ευχαριστώ.
Τώρα, είσαι καθαρός.
Λοιπόν;
Είπα στην κυρία Ζαν να τα ψήσει. Τα νεφρά.
Τα νεφρά. . .
Ας φάμε και πάμε σινεμά.
Δουλεύεις απόψε.
Θέλω να πάω σινεμά γιατί δε δουλεύω απόψε.
Δε θα πας στου Ζαμπιέρ;
Δε θα σηκώσω 100 κιλά.
-Θες άτομο αντί του Λιταμπό; -Όχι ξένους. Θα μείνω μαζί της.
-Τι χρωστάμε; -Έρχομαι.
Πού να το 'ξερα, Μαρσέλ; Θα βγω έξω απόψε.
-Θα βγεις; -Αφού θα δούλευες. . .
Όταν δουλεύω, εσύ βγαίνεις.
Είσαι τόσο βλάκας. . .
Μπορώ να μάθω πού θα πάει η κυρία απόψε;
Με συγχωρείτε. . .
-Έναν καφέ. -Κρύο, έτσι;
-Όχι, καυτό. -Για έξω μιλούσα.
Εγώ μιλούσα για τον καφέ. Πολύ ζεστό.
Μπορώ να πάρω το σαπούνι τώρα που έπλυνες τα χέρια σου;
-Δικό σου είναι; -Τα δικά της είναι και δικά μου.
-Ευχαριστώ, κυρία μου. -Παρακαλώ, κύριε.
Αρκετά, Μαριέτ. Άλλος στη θέση μου θα σε είχε χαστουκίσει.
-Το παρατραβάς! -Ξέχνα το χαστούκι.
Αν βγεις χωρίς εμένα, δε θα με ξαναδείς.
Πού τέτοια τύχη!
Τρίψε το χέρι σου. Να μην παραπονιέσαι.
Δε σε πάω πολύ σινεμά, μα τρώμε κάθε μέρα. Άσε που σ' αγαπάω.
Λες να μην μπορώ να βρω άνδρα με πάθος; Έχω να διαλέγω.
Στο μπάνιο τους διαλέγεις; Νομίζεις ότι δε σας είδα;
Μπράβο.
Άντε χάσου. Σε βαρέθηκα.
Έλα τώρα. . .
Κανονίστηκε.
Συνέχισε να δουλεύεις, Ντιντί.
Δε χρειάζεται να παγώνουμε.
Δε μ' ενδιαφέρει.
Ευχαριστώ.
Φεύγεις; Πού θα πας;
Περίμενε, θέλω να σου μιλήσω.
-Σ' ακούω. -Είναι εμπιστευτικό.
Θα ήθελες να πιεις κάτι; Λευκό κρασί;
Δύο ποτήρια λευκό κρασί.
Λοιπόν. . . Κάνεις τίποτα απόψε;
Απόψε, ναι. Γιατί "φυσικά";
Κρίμα. . . Είχα κάτι για σένα.
Τι;
300 φράγκα.
Βλέπεις; Θα βρεις χρόνο.
-Θα κρατήσει όλη νύχτα; -Όλη νύχτα.
-Είναι δύσκολο; -Δυνατός είσαι.
Υπάρχει ένα μικρό ρίσκο.
Γιατί το λες σ' εμένα;
Γιατί έπλυνες τα χέρια σου;
-Τι σχέση έχει αυτό; -Καμία. Σ' αρέσουν τα νεφρά;
-Και πάλι δεν καταλαβαίνω. -Δε χρειάζεται.
Θέλεις να φάμε μαζί;
Τα νεφρά είναι για τον κ. Μαρτέν.
Ας φάμε.
Θα είναι άσχημο.
Χοιρινά νεφρά.
-Ο κύριος τα έφερε. -Πού τα βρήκες;
Από ένα γουρούνι.
Υπάρχουν ακόμη γουρούνια;
-Έχεις ένα ποτήρι κρασί; -Κόκκινο. 5 φράγκα.
Δώσε μου λίγο νερό.
Εσύ έκλεψες το κάρβουνο;
Βρόμικη και σκληρή δουλειά. Δεν τα κάνω αυτά.
-Τι δουλειά κάνεις; -Βάφω.
Οπότε είσαι άνεργος.
Δεν υπάρχει πολλή δουλειά.
Τα μοσχαρίσια είναι καλύτερα από τα χοιρινά νεφρά.
Δυο γογγύλια. Γρήγορα.
Πριν ένα χρόνο ξαναέφαγα.
Στο σπίτι της αδερφής μου. Τα έκανε με κόκκινο κρασί.
Για μένα πάει πιο πολύς καιρός. Ήμουν στην Αλ, σε άδεια.
Θυμάσαι;
-Πού είναι τα νεφρά τώρα; -Τα τρώνε οι Γερμανοί.
Έχουν το δικαίωμα. Νεφρά για τους νικητές.
Έτσι μου 'ρχεται να φάω και ανθρώπινο νεφρό τώρα.
Ένα ψάρι, δυο γογγύλια. Γρήγορα.
Κοίτα εμένα. . . Πριν τον πόλεμο, ήμουν οδηγός ταξί.
Θα μπορούσα να είμαι άνεργος. Εσύ αφέθηκες, ενώ εγώ όχι.
Κι όταν αφήνεις τον εαυτό σου, ξέχνα τις γυναίκες.
Μην το παίζεις αθώος. Σε είδα με τη γυναίκα μου.
Τρελλάθηκες; Απλώς, είχα βρώμικα χέρια και μου έδωσε σαπούνι.
Αν είχα τρόπους, θα τη χαρακτή- ριζα όμορφη. Δεν έχω, όμως.
Στην ηλικία σου κι έτσι που είσαι. . .
Δεν είναι ο τύπος μου. Δε θέλω να σε προσβάλω, όμως. . .
Εσύ; Να προσβάλεις εμένα;
Αυτό δείχνει πόσο λάθος έκανα. Νόμιζα ότι θα τη συναντούσες.
Γι' αυτό με κάλεσες να φάμε;
Για να μην πας.
Νόμιζες ότι μου άρεσαν τα νεφρά πιο πολύ; Νόμιζες ότι πεινούσα;
Μάλλον.
Τώρα που έφαγες, ας το ξεχάσουμε.
Είναι βαριές οι βαλίτσες.
Είναι κι επικίνδυνο.
Δεν έπρεπε να μου το πεις.
-Συμφωνούμε; -Όχι, κακώς μου το είπες.
Αν σε συλλάβουν και με μαρτυρήσεις;
Από τι να κινδυνεύω, όμως; Δεν ξέρεις πώς με λένε.
Σε λένε Μαρτέν.
Σωστά, Μαρσέλ;
-Πού πάμε; -Μη ρωτάς. Θα σε πάω εγώ.
Δεν εμπιστεύομαι ούτε εμένα. Μακάρι να μην ήξερα ούτε εγώ.
Δε βρίσκω το κουδούνι.
Έρχεσαι;
-Ποιος είναι; -Ο Μαρτέν.
-Αυτός δεν είναι ο Λιταμπό. -Τον συνέλαβαν.
Έχουμε δουλέψει μαζί. Γκρανζίλ.
Αν τον ξέρεις εσύ. . .
-Είσαι σίγουρος γι' αυτόν; -Ναι. Δεν ξέρει καν πού είμαστε.
Ωραία. Θα έρθεις;
Γρήγορα. Είναι αργά. Να μη χάνουμε χρόνο.
-Εσύ το έκανες αυτό; -Και λοιπόν;
Μπράβο. Αυτό το γουρούνι έζησε καλά.
-Είσαι ειδικός; -Αγαπώ το κρέας.
-Προτιμώ ωμοπλάτη. -Τα λέμε άλλη ώρα αυτά.
Δε σ' αρέσει η ωμοπλάτη;
Άρεσαν τα νεφρά στην κυρία Μαριέτ;
Δεν ήταν άσχημα, μα δεν είχαν σιτέψει.
Προτιμώ την ωμοπλάτη, με λίγο κρασί από την Αλσατία.
Τώρα που μιλάμε για κρασί. . . Ρούμι δεν είναι αυτό;
Για δουλειά ήρθαμε. Αν ήθελε να σου προσφέρει, θα το 'χε κάνει.
-Το ξέχασε. -Πάρε. Μη μας απασχολείς.
Ο δρόμος από κει είναι; Η οδός Πολιβό.
Είναι ήσυχο δρομάκι. Θέλεις λίγο; Εσύ, αφεντικό;
Δεν έχουμε χρόνο, σου είπα. Πρέπει να πάτε στην οδό Λεπίκ.
-Στην οδό Ντε Τεμπλ μου είπες. -Δεν έχει μεγάλη διαφορά.
-Δυο χιλιόμετρα. -Πάψε. Εγώ μιλάω.
Αυτό είναι στη Μορμάρτη. Πόσα δίνεις;
50 φράγκα ακόμη, μα βιάσου.
Δε ζητάω πολλά. 600 φράγκα ο ένας, αλλιώς ξέχνα το.
Με εκμεταλλεύεσαι!
Να πάμε ένα γουρούνι ως την οδό Λεπίκ. . .
να περάσουμε το Παρίσι με αστυ- νομία και Γερμανούς παντού. . .
Τα παπούτσια υποφέρουν μετά από 6 χλμ. . . .
-Οκτώ. -Δε σε ρώτησα.
Ας πούμε 400 φράγκα.
Τότε βρες κανέναν αλήτη.
Τότε σας δίνω από 450 φράγκα. 900 φράγκα και για τους δυο.
Πες μου. . . Εδώ είναι το νούμερο 45, σωστά;
-Γιατί ρωτάς; -Χωρίς λόγο. Τα ξέρω.
κ. Ζαμπιέρ, οδός Πολιβό 45, 5η περιοχή του Παρισιού.
Πάψε. Μιλάμε σοβαρά. 900 φράγκα. . .
κ. Ζαμπιέρ, οδός Πολιβό 45. . .
εγώ θέλω 1000 φράγκα.
Αγνόησέ τον. Δώσε μου 900 φράγκα και θα τα βρούμε εμείς.
Καλά, εγώ χάνω 1000 φράγκα, αλλά άντε χάσου με το φίλο σου.
Δεν ξέρει τι λέει. Ένας χαμένος είναι.
Δεν είμαι βέβαιος.
Με τρομάζει. Κι έχει χρυσά δόντια.
Κι αν είναι αστυνομικός;
-Αληθινός ή ψεύτικος; -Τι σημασία έχει; Τα κατάφερες.
κ. Ζαμπιέρ, οδός Πολιβό 45. . .
Τώρα, θέλω 2000 φράγκα.
Αυτό ήταν.
Βοήθησέ με.
Πάρε!
Ευχαριστώ.
Δεν κάνει τίποτα. Κοίτα ποιότητα! Βάνδαλε!
Δεν καταστρέφουμε εμπόρευμα.
Όχι! Μη!
Τα λεφτά μου!
-Θα έλεγα 3.000. -Δώσε πίσω τα λεφτά του!
Άφησέ τον. Κάνω ό,τι θέλω με τα λεφτά μου.
Να κοιτάς τη δουλειά σου. Κάνε γρήγορα με τις βαλίτσες.
Το χοιρομέρι μου! Κ αλά, πάρε τις 3000 φράγκα και φύγε!
Χωρίς το γουρούνι; Μου υποσχέθηκες γουρούνι.
-Ξέχνα το γουρούνι. -Δε θα το κουβαλήσω μόνος μου.
Αποκλείεται. Ο Ζαμπιέρ αστειευόταν.
Δε θα σε απογοητεύσω. Εμπρός, πάμε.
Πες μου, κ. Ζαμπιέρ, τώρα που γίναμε φίλοι. . .
Αν με ρωτήσουν για το κρέας, από πού το πήραμε;
κ. Γκρανζίλ, σας θεωρώ τίμιο. Αυτό θα πρέπει να το δούμε.
Πάρε ένα πακέτο τσιγάρα. Μόνο δύο λείπουν.
Τώρα του δίνει τσιγάρα.
-Τι συμβαίνει πάλι; -Δεν περίμενα τόσο βάρος.
Θέλω 2.000 φράγκα παραπάνω. Φυσικά σοβαρολογώ.
Ούτε λεπτό!
Θέλω 2000 φράγκα, Ζαμπιέρ! 2000 φράγκα!
-Τίποτα. -Να τον δείρω;
Θέλω 2000 φράγκα! Ζαμπιέρ, οδός Πολιβό 45!
Ναι, ξέρουμε! Ούτε φράγκο!
Άσε με να τον πιάσω!
Αρκετά! Τρελλάθηκες; Σ' ακούν παντού!
Δεν είναι τίποτα.
κ. Ζαμπιέρ, σε προειδοποιώ!
-Κι εγώ; -Φύγετε τώρα. Φύγετε.
Εμπρός!
Κι εγώ;
-Συμφωνήσαμε 450 φράγκα. -Έδωσα 5000. Έληξε το θέμα.
Αυτό το γουρούνι θα μου μείνει αξέχαστο.
Ας πηγαίνουμε.
Καθόλου άσχημα. 5000 φράγκα χωρίς καν να ιδρώσω.
Μη ρωτάς πώς. Αν ήσουν μόνος. . . Αλλά σε πήγα εγώ εκεί.
Στη δουλειά, είμαι έντιμος. Απολύτως έντιμος.
-Μη δείχνεις τόσο θυμωμένος. -Πώς το ξέρεις; Είναι νύχτα.
Έχω μάτια κι αυτιά.
Τίποτα. Θέλεις τσιγάρο, έντιμε άνθρωπε;
Όταν δουλεύω, δε σταματάω. Εξάλλου, σ' εσένα τα έδωσε.
-Γι' αυτό σου προσφέρω. -Κι εγώ γι' αυτό δε θέλω.
Αν αυτό θέλεις. . .
Σταθμός Αούστερλιτς. . . Θα στρίψουμε αριστερά.
Ζωολογικός κήπος, η αγορά. . . Θα πάμε μέσα από το Μαρέ.
Το Μαρέ δεν είναι η γειτονιά μου. Πάμε.
Τι είναι αυτό;
Λύκοι στο Παρίσι; Αστειεύεσαι;
Είμαστε κοντά στο Ζωολογικό Κήπο. Μυρίζουν το κρέας.
Πάμε να φύγουμε από δω.
Καλά που δε μυρίζουν οι άνθρωποι το κρέας.
Το μυρίζουν, μα δεν έχουν τα κότσια να το πάρουν.
Παγκάκι. . .
Τυχερός είσαι. Κάθισε.
Για δες. . .
-Δεν αιμορραγεί καθόλου. -Εσωτερικά. Μισώ αυτή τη δουλειά.
Γιατί την κάνεις τότε; Μπορείς να κάνεις κάτι άλλο.
-Καμία πρόταση; -Ξεκίνα δική σου δουλειά.
Χρειάζονται χρήματα. Θα μου τα έδινες;
Τα λεφτά αυτά είναι στις βαλίτσες.
Πόσο πηγαίνει το χοιρινό στη μαύρη αγορά;
Πάλι τα ίδια; Να μη σε νοιάζει.
-150 φράγκα το κιλό; -Μπορεί.
Και οι δυο έχουμε 100 κιλά. Δηλαδή, 15.000 φράγκα.
-Δεν ξέρεις κανέναν αγοραστή; -Δεν ξέρω τέτοιους ανθρώπους.
Θα τους βρούμε.
Μπορείς να πουλήσεις κρέας έτσι όπως είσαι;
Θα νόμιζαν ότι το έκλεψες, ή ότι είναι χαλασμένο.
Εσύ είσαι ωραιότερος και θα μιλούσες.
Το 'πιασες.
Αν ήθελα να το κάνω αυτό, δε θα έμπλεκα εσένα.
-Δεν το σκέφτηκες ποτέ. -Αστυνομικοί!
-Πού μένεις; -Οδός Αναλήψεως 27.
Πάμε από δω.
-Τι συμβαίνει; -Το χερούλι.
Δώσ' την. Πάρε τη δική μου.
Γρήγορα. . .
Την πόρτα! Το φως.
Θα μπεις ή όχι;
Άσε μας ησύχους.
-Τι θα πιούμε; -Κλείνω.
Ζεστό κρασί; Θέλουμε ζ εστό κρασί.
Το φως!
Ακόμη εκεί είναι.
Μπράβο. . .
Φοβητσιάρης, μα γοητευτικός. Θα πήγαινα παντού τις βαλίτσες.
Με τα πόδια, οπουδήποτε. . .
20 φράγκα.
Μην ανησυχείτε, κυρία μου. Είναι τίμια τα λεφτά αυτά.
Εκατό. . . Πεντακόσια. . .
Χίλια.
Έχετε υπηρέτρια;
Κι αυτή;
Γειτόνισσα.
Δε με πλήρωσε ο Ζαμπιέρ.
Σίγουρα αστειεύεσαι. Δε σε πλήρωσε το κάθαρμα;
-Δυο ζ εστά κρασιά. -Δε θα καίω αέριο όλη νύχτα.
Φέρε μας τέσσερα τότε και τελειώσαμε.
Για ποιο λόγο δε σε πλήρωσε;
Είπε, "Το ταμείο έκλεισε" .
Θα σκέφτηκε ότι θα τα μοιραστούμε.
Δεν ξέρω τι σκέφτηκε, μα ξέρω ότι δε θα το δεχόμουν.
-Δεν το πρότεινα. -Αν το έκανες, θα αρνιόμουν.
Πώς ξέρεις ότι θα αρνιόσουν αφού δεν το προτείνω;
Σκάσε πια.
Το φως!
-Λοιπόν; -Ακόμη εκεί.
40 φράγκα.
-Δε βιαζόμαστε. -Πρέπει να κλείσουμε.
-Κι αυτοί; -Θα φύγουν όποτε θέλουν.
Περιμένουμε κάτι φίλους.
Τους ξέρω. Απ' έξω είναι.
Αυτοί θα μας παρέδιδαν στην αστυνομία.
Λοιπόν; κ. Πολ, βοηθήστε τον άνδρα μου να πάρει τις βαλίτσες.
Σταματήστε. Δεν είναι για τους φτωχούς.
Φύγετε χωρίς φασαρία. Είναι ήσυχο μαγαζί.
Και τίμιο.
Με Εβραία υπάλληλο.
Δεν είναι υπάλληλος. Με βοηθάει.
Δηλαδή, την εκμεταλλεύεστε. Μου 'ρχεται να σας καταδώσω.
Τι νόημα έχουν οι νόμοι, αν δεν τους τηρούμε; Αλήτες!
Μην τον ακούτε.
Η έλλειψη συνείδησης με εξορ- γίζ ει. Φυλακή πρέπει να πάτε.
Όλοι στη φυλακή χωρίς έλεος! Απατεώνες, αναρχικοί, προδότες!
Ονόματα και λεπτομέρειες.
Αλφρέ Κουρόν, γεννήθηκα στις 23 Σεπτ. 1883, στην Ομπενάς.
Λισιέν Κουρόν, από την Γκρενάλ, 49 ετών, χωρίς παιδιά.
Δουλεύω από το 1937, λευκό ποινικό μητρώο, στρατιωτικό. . .
Αρκετά!
Κοίτα έναν αλκοολικό με γκρι μούτρα και άχυρο στο κεφάλι.
Έτσι θα είσαι πάντα;
Κι η γριά έχει τρία προγούλια και τα βυζιά κρέμονται ήδη.
50 χρονών ο καθένας. 100 χρόνια βλακείας.
Τι ζ ωηρή φαντασία. . .
Τι θέλετε σ' αυτόν τον πλανήτη; Δεν ντρέπεστε που ζείτε;
Σκασμός!
Εμπρός, φίλε, κάν' το.
Επιτρέπεται. Δε θα πουν τίποτα. Έλα.
Ξέρεις πού πάνε; Θα καλέσουν την αστυνομία.
Αλλά εγώ έχω κάτι καλύτερο. Εσείς οι έξι κι εμείς οι δυο.
Γιατί διστάζετε;
Μυρίστε και πείτε μου αν αξίζει. Ψευτο-λουκάνικο και νερό τρώτε.
Υπάρχει φαγητό για 3 βδομάδες εκεί μέσα.
Δε θα απογοητευτούμε. Τι περιμένετε;
Εμπρός.
Ούτε καν κουνιούνται.
Και μετά επικρίνουν τη μαύρη αγορά.
Ζητιάνοι! Είστε απαίσιοι!
Δε θέλω να σας ξέρω. Σας σβήνω από τη μνήμη μου. Με αηδιάζετε.
Τρομερό!
-Έφυγαν. Ονειρεύτηκες. -Πού τέτοια τύχη. . .
Συμφωνώ για τους ιδιοκτήτες, αλλά γιατί τους είπες άσχημους;
Γιατί είπες ζητιάνους τους άλλους; Φταίνε που είναι φτωχοί;
Ήθελες να μας δείρουν, ή να πάρουν το γουρούνι;
-Και γιατί όχι; -Μα, δεν είναι δικό μας.
Δε θέλεις να καταλάβεις.
Το φεγγάρι. . . Αυτό μας έλειπε.
Να πάρει! Ένα σκυλί!
Αστυνομικοί.
Το παλιόσκυλο. . . Θα μας προδώσει.
Άσ' το σ' εμένα.
Αυτό ήταν.
Γερμανικά ήταν αυτά; Μιλάς Γερμανικά;
Όπως άκουσες. . .
Τι είπες;
Ένα ποίημα. Δε θυμάμαι τίνος ήταν.
Ούτε εγώ μπορώ να βοηθήσω.
-Ποιος έσωσε το χοιρινό; -Το ομολογώ. Μπράβο.
Το χοιρινό μου δίνει έμπνευση. Τι θα έκαναν το κρέας μας;
-Θα το κρατούσαν. -Αλήθεια;
Ο Ζαμπιέρ δεν έχει χοιρινό. Το πήραν οι αστυνομικοί.
Αντίο, χοιρινό του Ζαμπιέρ. Γεια, χοιρινό του Γκρανζ ίλ.
Ξέρω τι κάνεις.
Όμως, δεν ξέρεις τι θα κάνω για σένα.
Θα σου δώσω το μισό κρέας. Αυτό που κουβαλάς.
Αν συμφωνήσω και το μοιραστούμε θα το μάθουν όλοι.
Δε θα έχω δουλειά αύριο.
Θα γίνεις αφεντικό άλλων.
Να τι παθαίνουν οι τίμιοι.
Με αηδιάζεις. Κάνε ό,τι θες. Εγώ θα το παραδώσω το κρέας.
-Πλάκα σου έκανα. -Δε γελάω.
-Σε συμπαθώ. -Μ ' εσένα, ποτέ δεν ξέρεις.
Νεαρέ. . . Συγγνώμη, έχεις φωτιά;
Φωτιά, παρακαλώ.
Εκτός από Γερμανός, να 'σαι κι ευγενικός.
Γάλλοι; Ωραία. Έχετε φωτιά;
Δεν έχουμε ελεύθερα χέρια.
Καταραμένη Κατοχή!
Πάντα τριγυρνούν τέτοιες.
-Γνωρίζεις τη γειτονιά; -Μένω στην οδό ντε Τουρέν.
Πάμε από το σπίτι σου.
Δε θες να μάθεις αν γύρισε σπίτι η γατούλα; Η γυναίκα σου.
Μαριέτ τη λένε.
Δε θες να μάθεις αν γύρισε σπίτι η Μαριέτ;
Μετά απ' ό,τι έγινε. Στο μπαρ.
Ανάμεσά σας.
Πρώτον, γύρισε σπίτι. Επιπλέον, δε θέλω να ξέρω.
Εξάλλου, δε σε αφορά. Χώνεις τη μύτη σε ξένες δουλειές.
Ξέχνα ότι μίλησα.
Για ένα λεπτό τότε.
Βρωμόσκυλο!
Τι μπελάς!
-Ποιο νούμερο; -Το 18.
Δεν υπάρχει κλειδί. Γύρισε. Πόσων ετών είναι;
Να μη σε νοιάζει.
Δεν είναι παιδούλα πια. Τι θα κάνει χωρίς εσένα;
Κι όταν θες να είσαι ευγενικός, καθίκι είσαι.
Εσύ είσαι, Πιερ; Σε ξύπνησα;
Ατυχία. Άκου προσεκτικά.
Του Χάϊνε δεν είναι; Δε θυμάμαι.
Ευχαριστώ. Καληνύχτα.
Επάνω είναι; Δεν άργησες.
Δεν ήθελα να την ξυπνήσω.
-Φεύγεις; -Τι δουλειά έχεις μ' αυτόν;
Δεν το συζητώ. Σοβαρά θα φύγεις;
-Γιατί τον έφερες μαζ ί; -Δεν το συζητώ.
Τον άκουσα να μιλάει Γερμανικά στο τηλέφωνο. Είναι επικίνδυνο.
Τι σε νοιάζει, αφού φεύγεις;
Αν είναι επικίνδυνο, δε θα φύγω.
-Δεν καταλαβαίνω. -Δε σ' αφήνω αν έμπλεξες.
Καλοσύνη σου.
Αλήθεια;
-Γιατί τον πήρες μαζί σου; -Για να μην τον συναντήσεις.
Καλά τα κατάφερες.
Τι κάνεις;
-Πού είσαι; -Εδώ.
Νόμιζ α ότι με παράτησες. Έρχεσαι;
Έρχομαι.
Είναι δυο τώρα. Άντε να χαθείτε.
Διάβολε!
-Τι κάνεις; -Θα δεις.
-Τι λες γι' αυτό; -Κι άλλο. . .
Αυτό ήταν.
Τι συμβαίνει;
Σκυλιά! Τι κάνουν εδώ;
Άντε χαθείτε.
Μακριά!
Έξω!
Δεν πέτυχε.
Θα σκοτώσω ένα για να το φάνε τα άλλα.
Εξαφανιστείτε. Θα το κάνει.
Εσείς! Σταματήστε!
Άσε να μιλήσω εγώ.
Τι θέλετε; Μόνο το φακό βλέπω εγώ.
Σκασμός.
Τι έχουν μέσα οι βαλίτσες;
Ψάχνουμε να βρούμε κάποιον να μας πάει στην οδό Αρσίβ.
Πίσω σας είναι.
Ακούς; Πίσω μας είναι.
Εγώ σου το είπα. Εσύ έκανες λάθος.
Είμαστε τυχεροί που σας βρήκαμε.
Θα σας δείξουμε πώς να πάτε. Πριν, ακολουθήστε με στο Τμήμα.
Για ποιο λόγο;
Έχουμε αργήσει. Θα μπλέξουμε.
Τι έχουν οι βαλίτσες;
Δε θέλω να σας πω ψέμματα.
Το πρωί, πήγα στο κτήμα μου στο Βεριέρς.
Για χάρη της κυράς μου πήγα. Εσείς είστε παντρεμένος;
Ναι, αλλά δεν έχω παιδιά.
Μπράβο σας. Εγώ έχω πέντε.
Πήγα στη Βεριέρς και με περίμενε ο υπηρέτης μου.
-Αυτός είναι; -Ναι. Βλάκας, μα δουλευταράς.
Φαίνεται. Έχει ταυτότητα;
Έχω πολλές ταυτότητες.
Να πάρει!
Τι είναι;
Μην τρέχεις. Θα κάνει ώρα να ξυπνήσει ο αστυνομικός.
Όταν συνέλθει, θα μας κυνηγάει όλη η αστυνομία στη γειτονιά.
Αμφιβάλλω. Πήρα τη σφυρίχτρα. Δε θα το σκεφτόσουν αυτό, ε;
Δε συνηθίζω να χτυπάω αστυνο- μικούς. Θα ξέμπλεκα εύκολα.
Τώρα, είμαι καταζητούμενος στη γειτονιά μου. Εσύ είσαι ξένος.
Από πού είσαι; Τι θέλεις από μένα;
Δεν είσαι βέβαιος.
Αρκετά.
Ξέρω πώς να τα ξεφορτωθώ.
Το χοιρινό!
Μη! Είσαι κόπανος!
Η Μαριέτ μου είπε ότι είσαι κόπανος. Μην το κάνεις αυτό.
Έλα να φας.
Θα σε κανονίσω. . .
Προσοχή! Περίπολος!
Μη δημιουργήσεις προβλήματα. Το καπέλο σου.
Γρήγορα!
Περίπολος!
-Παρά τρίχα. -Μεταξύ Γάλλων. . .
-Εσάς γυρεύουν; -Μπορεί.
Αλεξιπτωτιστές;
Συγγνώμη. . .
Μπορώ να σας κρύψω. Εδώ ζ ουν άνθρωποι εμπιστοσύνης.
Πάμε στο υπόγειο.
-Πρέπει να παραδώσουμε απόψε. -Σας θαυμάζω και σας ζηλεύω.
-Ακούστε. . . Θα έρθουν απόψε. -Αυτό μας έλειπε.
Μη μιλάς έτσι, Μαρτέν. Απογοητεύεις την κυρία.
Για τη μαύρη αγορά είναι;
Μάλιστα. Χοιρινό.
-Ενδιαφέρομαι κι εγώ. -Δεν είναι δικό μας.
Ένα παϊδάκι;
Ας τρέξουμε. Φοβάμαι.
Πάμε στον υπόγειο.
Τι ατυχία. . . Δέκα λεπτά ακόμη.
-Βρείτε καταφύγιο! -Φτάσαμε!
-Πού είμαστε; -Στο σπίτι μου.
Πάντα εδώ έμενα.
Γρήγορα, Μαξ. Βάλ' το εκεί μέσα.
Πέρασε μέσα.
Συγκατοικείς με ζ ωγράφο;
Εγώ είμαι ζ ωγράφος. Σου το είπα.
Νόμιζ α ότι έβαφες σπίτια έτσι.
Ζωγραφίζ ω. . . έτσι.
Είσαι καλλιτέχνης.
Εσύ τα ζωγράφισες αυτά;
Δεν το αναγνωρίζεις; Το μπαρ όπου γνωριστήκαμε.
Μια βδομάδα το δούλευα. Δεν είναι κακό.
Δεν είσαι φτωχός.
Δεν είπα ποτέ ότι είμαι. Αλήθεια. . .
Δώσε τις 5.000 φράγκα στο δειλό Ζαμπιέρ. Θα χαρεί.
Εσύ πώς βγάζεις λεφτά;
Πουλώντας πίνακες.
Θέλεις καφέ; Θα σου κάνει καλό.
-Πουλάς τους πίνακές σου; -Ναι και τα πηγαίνω καλά.
Δεν ήρθες μαζ ί μου για τα λεφτά; Γιατί τότε;
Από περιέργεια σε ακολούθησα. Ομολογώ ότι απογοητεύτηκα λίγο.
Αλλιώς περίμενα τη μαύρη αγορά. Την περίμενα πιο μαύρη.
Ο Ζαμπιέρ είναι βλάκας. Ένας νταής.
-Κι εγώ; -Σε χρησιμοποιεί ο Ζαμπιέρ.
Είναι δική μου δουλειά, ζωγράφε. Εσύ δε ζεις απ' αυτό.
Πες μου αν μυρίζ ει καλά.
Εσύ θα ξεχάσεις τον Ζαμπιέρ. Εγώ δουλεύω, αν ξέρεις τι θα πει.
Μου κατέστρεψες τη δουλειά.
Διασκέδασες χωρίς να σκεφθείς τις συνέπειες.
Μετά, κτυπάς αστυνομικό στη γειτονιά μου με μηδέν ρίσκο.
Δε ρισκάρισα;
Όταν έχεις πολλά λεφτά, δε ρισκάρεις τίποτα.
Ρισκάρω να τα χάσω όλα.
Τότε; Γιατί το έκανες;
Για να δω μέχρι πού φτάνει κανείς στην Κατοχή. Είδες;
Είδες πόσες φορές ξεφύγαμε;
Οι πλούσιοι σαν τον Ζαμπιέρ φοβούνται μην τους εκθέσουμε.
Κι οι φτωχοί φοβούνται. Γιατί άραγε; Θα 'ναι στη μόδα.
-Εσύ δε φοβάσαι ποτέ; -Ποτέ ως τώρα.
Ελπίζ ω να σου συμβεί κάτι αναπάντεχο.
-Κάτι που δεν ήθελες. -Το εύχεσαι;
Θα γελούσα πολύ.
Ο συναγερμός δεν είναι λόγος. Έπρεπε να 'χουν φτάσει.
Μην ανησυχείς. Θα προχωρούν αργά.
Δε μου φάνηκε πολύ αργός. Ο τύπος με τον οποίο έφυγε.
Ποιος τύπος;
Τι;
Και τους άφησες να φύγουν με το εμπόρευμα;
Το φως!
Έχω το 50% !
Αν δεν εμφανιστούν, θα πληρώσεις και ξέρεις πόσα.
Έχεις το 50% του κέρδους, αλλά και της ζημιάς.
Πάψε. Κακώς εμπιστεύτηκες έναν τυχαίο.
Πήρα ό,τι βρήκα.
-Κι αν με καταδώσει; -Είναι ικανός να το κάνει.
Αν χαθώ, θα χαθείς κι εσύ.
Μην ανησυχείς. Θα μας καταδώσει και τους δυο.
Ανζ έλ, το μοσχάρι. Στη γυναίκα μου μιλάω.
Το μοσχάρι. Έλα κάτω. Αυτός ο Μαρτέν! Ποτέ ξανά!
-Τι συμβαίνει; -Το μοσχάρι.
Πρέπει να το ξεφορτωθούμε.
Κι άλλη βλακεία του Ζαμπιέρ. Θα σου εξηγήσω μετά.
-Θα το πάμε στο υπόγειο. -Πού;
Κ άτω από το κάρβουνο. Φέρε πανιά, το πριόνι και μπαλτά.
Πρέπει να το κόψουμε απόψε. Θα μου το πληρώσουν αυτό.
Σκάψε.
Πιες έναν καφέ και φύγαμε.
Δεν έχω χρόνο. Δε θέλω τον καφέ σου.
-Περίμενέ με τότε. -Θα πάω μόνος μου.
-Πώς θα κουβαλήσεις 100 κιλά; -Θα κάνω δυο διαδρομές.
Θέλω τα 450 φράγκα μου. Θα σου δώσω τα 450 φράγκα σου.
-Δε θέλω, φιλαράκο. -Δεν είμαι φιλαράκος σου.
Βέβαια. . . Είσαι πολύ δυνατός.
Μην ανησυχείς. Δεν μπορώ να θυμώσω μαζί σου, απλώς. . .
Μετά απ' ό,τι έκανες, δε θέλω να σε βλέπω.
Προχώρα μπροστά τότε.
-Δεν ξέρεις πού είναι; -Σκάσε, δε θέλω συμβουλές.
Εδώ είναι.
Μαρσαντό!
-Κι αν δεν είναι εδώ; -Γιατί να μην είναι;
Θα τα πάμε στον Ζαμπιέρ.
Προτιμώ να πεθάνω. Δε θα ζήσω κουβαλώντας χοιρινό μαζί σου.
Σκάσε!
Βαρέθηκα πια! Άντε χάσου!
Μαρσαντό, ξύπνα!
Βγες έξω, Μαρσαντό!
Ξύπνα!
Έλα, Μαρσαντό!
Πρόσεχε, το σκάει.
Πιάσ' τον!
Ρίξ' του!
Τις βαλίτσες.
Κι εσύ.
Μπες μέσα.
Παράξενη μάζωξη ανθρώπων για ξενοδοχείο Λουδοβίκου ΙΕ'
Πολύ ωραίο ξενοδοχείο.
Μόνο που οι στολές δεν ταιριάζουν με τα έπιπλα.
Δε μ' ενδιαφέρει.
Αστυνομικό τμήμα κατά τη στρατιωτική κατοχή.
-Αξίζ ει να το δει κανείς. -Για μένα, όχι.
-Πού είναι το ρίσκο; -Για σένα, πουθενά.
Εγώ θα πάω για καταναγκαστική εργασία, γιατί είμαι άνεργος.
-Είσαι πολύ μεγάλος. -Δεν έχει σημασία.
Άνεργος; Κι εγώ.
Με τέτοια παπούτσια; Εντύπωση θα μου έκανε.
Κι η Μαριέτ; Χωρίς εμένα και χωρίς λεφτά. . .
Χωρίς εμένα, χωρίς λεφτά. . . Το ίδιο κάνει.
Καταραμένη κατοχή!
Ο κ. Γκρανζίλ;
Ο ζωγράφος;
Παράξενο μέρος για να συναντηθούμε.
Σε καιρό πολέμου. . .
Παρακαλώ, ελάτε μαζί μου.
Αν δε σας πειράζει. . . Ο κύριος είναι μαζί μου.
Παρακαλώ.
Είστε αρκετά γνωστός και στη χώρα μας.
Ένας ξάδελφός μου στην Κολονία έχει ένα έργο σας.
Μια λιθογραφία. Με μια κοπέλα, νομίζω.
Βλέπω ότι ενδιαφέρεστε και για τα νεκρά πλάσματα.
Ωραίο γουρούνι. Λένε ότι κάθε Γάλλος κρύβει ένα γουρούνι.
-Ίσως και κάθε άνθρωπος. -Ίσως.
Αυτή τη στιγμή, το γουρούνι κρύβεται στην εξοχή.
Το σκότωσα στον ύπνο του.
Το έκανα σήμερα στο κτήμα μου στην Μπαρμπιζόν.
Βέβαια, ζωγράφος είστε. Εκεί μένουν ακόμη οι ζωγράφοι;
Μερικοί.
κ. Γκρανζίλ, θα ήθελα να σας ρωτήσω. . .
Είναι πολύ το χοιρινό.
-Έχω πολλούς φίλους. -Ίσως να 'χει κι αυτό.
Πώς λέγεται ο κύριος;
Έχετε τα χαρτιά του κ. Μαρτέν;
Ταγματάρχα. . .
-Σε συμπαθεί. -Άσε να μιλήσω εγώ.
-Μίλα του Γερμανικά. -Του αρέσει να μιλάει Γαλλικά.
Εδώ γράφει ότι είστε οδηγός ταξί.
Τώρα τι δουλειά κάνετε;
Να σας πω. . . Το θέμα. . .
Δεν υπάρχουν πολλά ταξί αυτή τη στιγμή.
Δεν υπάρχουν πολλά, αλλά αυτό που θέλω να πω. . .
Μήπως είστε άνεργος;
Ο φίλος μου ο Μαρτέν άνεργος; Ποτέ δε δούλεψε σκληρότερα.
Εκτός από βοηθός μου, είναι ατζέντης, λογιστής, γραμματέας.
-Άσε τη σεμνότητα. -Κάνω ό,τι μπορώ.
Επιπλέον, είναι το μοντέλο μου. Εσείς αγαπάτε τις τέχνες.
Δείτε ένα ωραίο πρόσωπο. Τόσο Γάλλος. . . Δε συμφωνείτε;
Αν κάποιος στη Γαλλία δεν είναι άνεργος, αυτός είναι ο Μαρτέν.
Ο Διοικητής θέλει να μιλήσει στον Ταγματάρχη. Αμέσως.
Πολύ καλά. Ευχαριστώ, κ. Γκρανζίλ.
Ο Διοικητής στο τηλέφωνο.
Έρχομαι αμέσως. Με συγχωρείτε.
Τι έχεις να πεις στο φίλο σου τον Γκρανζίλ;
Σ' ευχαριστώ. Λες να πάρουμε το χοιρινό;
Πολλά ζητάς. Και σ' αυτούς αρέσει.
Κι έχεις ήδη κάνει πολλά. Ειδικά για μένα.
Σε συμπαθώ, Μαρτέν. Εσύ δε με συμπαθείς.
Είναι μέσα ο Ταγματάρχης;
Σκοτώθηκε ένας αξιωματικός από τρομοκράτες.
Σε περίμενα. Κάντε λίστα όλων των Γάλλων κρατουμένων.
Έλα μαζί μου.
-Στην οδό Σερς-Μιντί είπε; -Πάψε. Δεν ξέρω.
Σκότωσαν ένα Συνταγματάρχη.
Όλοι έξω!
Ρωτάω μόνο πού πάμε! Θέλω να μάθω πού θα πάμε!
Όχι τη γυναίκα.
Εμπρός!
-Σκότωσαν ένα Συνταγματάρχη. -Κι εμείς τι φταίμε;
Εμάς βλάπτουν έτσι. Τι θα μας κάνουν; Για ένα νεκρό Γερμανό.
Άκουσα να λένε Σερς-Μιντί.
Πού θα μας πάνε;
Κυρία, ενημερώστε την κυρία Μαριέτ, οδός ντε Τουρέν 45!
Μαριέτ, οδός ντε Τουρέν 45!
Πείτε της. . .
-Τι να της πει; -Δεν ξέρω. Αυτά είναι βλακείες.
Εσύ, εγώ, αυτοί, ο πόλεμος.
Θέλω να μάθω πού θα πάμε.
Αφήστε με!
Σταματήστε!
Αφήστε με!
Δε θέλω να πάω! Φονιάδες! Δε θέλω να πάω!
-Τι θ' απογίνουμε; -Δεν ξέρω.
-Εγώ είμαι. -Βγες έξω.
Τι συμβαίνει;
Κι εγώ;
Εγώ τι θ' απογίνω;
Τι θ' απογίνω;
Φτάσαμε. Θέλετε αχθοφόρο;
Ευχαριστώ.
Στο τρένο για Κάννες.
Γρήγορα.
Διάβολε! Συγγνώμη. Είσαι ο. . .
Σε θυμάμαι.
-Ακόμη βαλίτσες κουβαλάς; -Ναι, των άλλων!
Αντίο!
Απόδοση - Προσαρμογή ΤΙΤRΑΝΝΑ Ltd.